YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7768
KARAR NO : 2015/10355
KARAR TARİHİ : 25.11.2015
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Seferihisar İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 13/03/2015
NUMARASI : 2015/2-2015/12
Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 01.11.2000 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile dava konusu edilen işyeri, davalı borçluya aylık 45 TL bedelle kiralanmıştır. Bu sözleşme öncesinde davacı alacaklı belediyenin 17.10.2000 tarihinde 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu’nun 45. maddesi gereğince açık artırma usulü ile yapmış olduğu ihale sonucu kiralanan davalı borçlu H.. A..’ya kiralanmıştır. Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine .. İcra Müdürlüğü’nün … Esas sayılı dosyasında 25.11.2014 tarihinde başlatılan icra takibinde sözleşme gereği ödenmeyen 2012 yılı 6. ayından 2014 yılı 10. ayına kadar 10.264-TL’nin tahsili talep edilmiştir. Davalı borçlu takibe yasal süresi içinde itiraz etmemiş, açılan işbu davada mahkemece, davalı borçlu tarafından takip konusu edilen kira parasının ödenmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Bununla birlikte dosyada bulunan bilgi ve belgelerden sözleşme konusu iş yerinin 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu hükümleri gereğince davalı borçlu H.. A..’ya kiraya verildiği, icra takibinde dayanılan 01.11.2000 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu husus kiralananın ihale ile verildiği olgusunu ortadan kaldırmaz. Her ne kadar sözleşme süresinin 01.11.2001 tarihinde sona ermesinden sonra kira sözleşmesi 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun’un 11. maddesine göre 1 Aralık tarihi itibariyle yıldan yıla yenilenerek uzamış ise de, belediyelere 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu’nun 75. maddesinden yararlanma hakkı tanıyan 5393 Sayılı Belediye Kanunu’nun 15. maddesinin yürürlüğe girdiği 13.07.2005 tarihini izleyen son dönemin bittiği 01.11.2006 tarihi itibariyle sözleşmenin sona erdiğinin kabulü gerekir. Artık bu tarihten sonra yasa gereği sözleşmenin 6570 Sayılı Kanun’un 11. maddesi uyarınca yıldan yıla yenilenmesi olanağı kalmadığından davalı borçlu kiracı taşınmazda fuzuli şagil durumuna düşmüştür. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 22.12.2010 gün ve 2010 / 13-671-696 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Dolayısıyla ortada bir kira sözleşmesi bulunmadığından davacı alacaklı tarafından kira alacağı olduğundan söz edilerek davalı borçlu hakkında ilamsız icra takibi yapılması ve bu yolla kira alacağını tahsilini ve kiralananın tahliyesini istemesi mümkün olmadığından mahkemece istemin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.