Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2015/583 E. 2015/4085 K. 04.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/583
KARAR NO : 2015/4085
KARAR TARİHİ : 04.03.2015

Mahkemesi : Ağır Ceza
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : 1- Sanık … hakkında; TCK’nın 188/3-4, 62/1, 52/2, 53/1-2-3, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere
2- Sanıklar …, … ve … hakkında; TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklar …, … ve … hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan verilen karara yönelik Cumhuriyet savcısının temyizine ilişkin incelemede;
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince birinci fıkraya göre hüküm vermeden önce “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına,
2-Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyizine gelince;
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası hükmü uyarınca kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının 5. bendindeki “TCK’nın 53/1-c maddesindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise TCK’nın 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” bölümü çıkarılarak yerine “TCK’nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası gereğince kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürdürülmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.