YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1577
KARAR NO : 2015/4250
KARAR TARİHİ : 20.03.2015

Mahkemesi : Ağır Ceza
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, uyuşturucu madde kullanma
Hüküm : Sanık … hakkında: a- TCK’nın 191/2-3-4-5. maddeleri uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik b- TCK’nın 188/3-4, 192/3, 62, 52/1-2-4, 58/6-7, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve müsadere Sanık … hakkında: TCK’nın 191/2-3-4-5. maddeleri uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “31.01.2008” yerine “22.01.2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
1- Sanıklar … ve … hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen kararlara yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, inceleme yapılmasına yer olmadığına, gereğinin merciince yerine getirilmesine,
2- Sanık … hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Sanık hakkında TCK’nın 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, madde ile düzenlenen hak yoksunluğu kazanılmış hak teşkil etmeyip, güvenlik tedbiri niteliğinde bulunduğundan hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, 20.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.