YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8878
KARAR NO : 2015/14678
KARAR TARİHİ : 16.04.2015

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkili davacıların murisi olan işçinin sürekli hastalığı nedeniyle uzun süre hastanelerde tedavi gördükten sonra 12.12.2012 tarihinde vefat ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacıların murisi olan işçinin 12.12.2012 tarihinde vefat ettiğini, 2005-2006-2007 yıllarında 33576 nolu işyeri olan …’de çalıştığını, bildikleri kadarı ile bu işyerinden kıdem tazminatı da dahil tüm özlük haklarını aldığını, müvekkili şirket ile adı geçen şirketin faal olan 2 ayrı tüzel kişilikler olduğunu, adı geçen şirketteki çalışmasından dolayı müvekkilinin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, davacının 01.01.2008 tarihinden itibaren müvekkili şirkette çalışmaya başladığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının murisinin davalı işyerinde çalıştığı, önceki işyerinin sadece ünvan değişikliği kapsamında birbiri ile bağlantılı Şirket olduğu, bu kapsamda esasen davacının murisinin tek işveren bünyesinde çalıştığı, vefat ettiği tarihte emekliliği hak eder derecede kıdeminin bulunduğu ve o döneme kadar ortaya çıkan diğer işçilik hak ve alacaklarının ödenmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Her ne kadar karar başlığında davacı olarak adlarına velayeten dava açılan küçüklerin ismininde yazılması gerekirken sadece ölen işçinin eşinin ismi belirtilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata kabul edilmiştir.
Ancak, kararda, işçilik alacaklarının “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulduğu görülmektedir. Ölen işçinin mirasçılarının hak sahibi oldukları hususu kararın gerekçesinden de anlaşılamadığından, kararın bu hususun açıklanması için 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın (1.) maddesinin (a), (b), ( c ) , (d), ( e ), (f) bentlerinde yeralan “davacıya” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerlerine “davacılara” sözcüğünün yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.