YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/13957
KARAR NO : 2015/8689
KARAR TARİHİ : 21.05.2015

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/4, 62. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair … Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2010 tarihli ve 2009/344 esas, 2010/225 sayılı kararını müteakip sanığın deneme süresi içerisinde 22.11.2012 tarihinde “suç üstlenme” suçunu işlediği ve … Sulh Ceza Mahkemesi’nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği, hükmün 03.05.2013 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair aynı Mahkemenin 13.11.2013 tarihli ve 2013/168 esas, 2013/211 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
CMK’nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin, yeniden suç işleyen sanık hakkında ilk hükümdeki hapis cezasının, açıklanması ile yetinilmesi gerekirken aynı Kanunun 50. maddesi gereğince paraya çevrilmesi sureti ile karar verilmesi ile olaydan hemen sonra düzenlenen alkol raporuna göre 196 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, alkolün etkisi ile kazaya neden olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında tayin edilen cezada bilinçli taksir nedeni ile TCK’nın 22/3 maddesi gereğince arttırım yapılmaması hususları, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.