YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/10008
KARAR NO : 2015/445
KARAR TARİHİ : 30.01.2015

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi
Suçlar : a-Uyuşturucu madde ticareti yapma
b-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm-Karar : a-Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu için mahkûmiyet
b-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu için
tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararına yönelik kanun yolu talebinin incelenmesi:
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararların yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,
B-Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:
CMK’nın 150. maddesine göre tayin edilen müdafinin 14.05.2014 tarihinde hükmü temyiz etmesinden sonra, temyiz hakkından vazgeçme iradesi taşıyan 10.11.2014 tarihli dilekçe veren sanığın dilekçe tarihi itibarı ile yaşının küçük olduğu anlaşıldığından CMK’nın 266. maddesi 3. fıkrası uyarınca sanık müdafiinin iradesi geçerli sayılarak yapılan incelemede:
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
30.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.