YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18454
KARAR NO : 2015/2813
KARAR TARİHİ : 02.03.2015
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/06/2014 tarih ve 2012/142-2014/359 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “…”, “…”, “… ” ve “…” markalarının sahibi olduğunu, davalının bu marka ile iltibas yaratacak şekilde “…” ibaresini adına marka olarak tescil ettirdiğini ve müvekkillerinin markalarının sektörde tanınmışlığından yararlanmak suretiyle haksız kazanç sağladığını ileri sürerek, davalı adına kayıtlı “…” ibareli markasının iptaline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu markayı 2006 yılından beri kullandığını ve 15.08.2006 tarihinde tescil için müracaat ettiğini, hükümsüzlüğe ilişkin davanın tescilden itibaren 5 yıllık süre içinde açılmadığından öncelikle zamanaşımı yönünden reddedilmesi gerektiğini, davacı markasının tanınmış marka statüsünde olmadığını, markalar arasında iltibas bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia savunma benimsenen bilirkişi raporu ve toplanan tüm delillere göre, davacı markası ile aynı ve benzer ürünleri kapsayan davalı markasının esaslı unsurunun “…” ibaresi olduğu, bu ibarenin ortalama tüketici kitlesi nezdinde “… “olarak anlaşılabileceği bu nedenle markalar arasında iltibas bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.