Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/16196 E. 2015/1585 K. 09.02.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16196
KARAR NO : 2015/1585
KARAR TARİHİ : 09.02.2015

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/07/2014 tarih ve 2014/292-2014/536 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1994 yılında kuruluşundan itibaren markasal olarak kullandığı, öncelik hakkına sahip olduğu ve maruf hale getirdiği logonun davalı tarafından haksız yarar sağlamak amacıyla 2008/25208 sayı ile … nezdinde tescil ettirildiğini ileri sürerek haksız rekabetin men ve ref’i ile anılan markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tarafların iştigal alanlarının farklı olduğunu, müvekkili markasına benzer davacının tescilli bir markasının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı derneğin, tüzüğünde belirtilen amacı gözönüne alındığında davalı markasının tescilli olduğu 35. sınıf hizmetler yönünen doğrudan faaliyeti olmamakla birlikte dernek çatısı altında aynı sınıfta faaliyet gösteren iş adamlarının üye olarak bir araya geldiği bir tüzel kişilik niteliğine sahip bulunması sebebiyle anılan sınıflardaki faaliyetin davacı ile ilişkilendirme, dolayısıyla iltibas tehlikesine yol açacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2008/25208 sayılı markanın hükümsüzlüğüne, haksız rekabetin men ve ref’ine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.