YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/5400
KARAR NO : 2015/7384
KARAR TARİHİ : 21.04.2015

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında örgüt yöneticisi olmak suçundan 5237 sayılı TCK’nın 220/5. maddesinden dava açıldığı ancak mahkemece bu konuda bir karar verilmediği anlaşıldığından, zamanaşımı süresi içerisinde sanık hakkında örgüt yöneticisi olmak suçundan hüküm kurulması, sanık …’ın yakalandığında ibraz ettiği ve dosyada fotokopisi bulunan sürücü belgesine göre; sanığın kendi fotoğrafı yapıştırılmış katılan …’a ait kimlik bilgileri bulunan sürücü belgesinin kullandığının anlaşılması karşısında; sanık … hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına karar verilirken uygulama maddesinin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması mahallinde eklenmesi mümkün yazım hatası olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır
I-Sanıklar …, … ve katılan … hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Hükmün gerekçe kısmında “sanık …’ın atılı suçu işlemediği anlaşıldığından beraatine” karar verilmesine rağmen beraat hükmünün düzenlendiği uygulama maddesi olarak 5271 sayılı CMK’nın 223/2-b maddesinin gösterilmemiş ise de mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan …’ın ve sanıklar …’un ve … müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCY’nın 267/2. maddesinde öngörülen düzenlemenin, iftira suçunda ilgili kişiye yüklenen eylemin maddi eser ve delillerine ilişkin olduğu ve sanığın kendisine ait fotoğraf yapıştırılmış başkasına ait (katılan …’a ait ) nüfus bilgilerinin yer aldığı sürücü belgesini ibraz etmesinin aynı yasanın 268. maddesinde tanımlanan suçun maddi öğesini oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde cezanın artırılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 267/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, aynı yasanın 267/1 delaletiyle 268/1, maddesi gereğince sonuç cezanın 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.