YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/770
KARAR NO : 2015/7356
KARAR TARİHİ : 21.04.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Hükümlü … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Önceki yargılama sırasında hükümlünün müdafiliğini yapan Av. …’ın görevinin hükmün kesinleşmesiyle son bulduğu, bu nedenle uyarlama yargılaması üzerine verilmiş olan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, yokluğunda verilen 08.02.2007 günlü uyarlama yargılaması sonucu verilen kararın hükümlü …’e tebliğ edilmesi, müdafiin temyizine onay verip vermediğinin sorulması ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca mahalline iadesine karar verildiği, mahalli mahkemece hükümlüye 21.04.2010 tarihinde gerekçeli karar ve müdafiinin temyiz dilekçesinin bulunduğu cezaevinde tebliğinin yapıldığı, hükümlünün yasal süresi içinde temyiz dilekçesi vermediği ve müdafiinin temyizine de onay verdiğine dair açıklamada bulunmadığı anlaşılmakla, 21.04.2010 tarihinde tebliğ olunan hükme karşı yasal süresi içinde temyiz başvurusunda bulunmayan hükümlünün 13.11.2014 tarihli temyiz isteminin ve temyiz yetkisi bulunmayan hükümlü müdafiinin bu yöndeki isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
B- Hükümlü … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dairemizin 02.07.2012 günlü kararı ile eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahalline geri çevirmesinden sonra karar kendisine tebliğ edilen hükümlü …’ın 07.11.2014 tarihinde temyiz yasa yoluna başvurduğuna dair dosyada mevcut dilekçesinin hükümlü müdafiinin 15.02.2007 tarihli temyiz istemine onay mahiyetinde bulunduğu kabul edilerek ve infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağı belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 168/1-4 ve 62/1. maddelerinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu noksan cezaya hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü … ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4 maddesi gereğince 2/3 oranında indirimle belirlenen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasından aynı Yasanın 62/1. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 10 ay 6 gün hapis olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.