YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4812
KARAR NO : 2015/4020
KARAR TARİHİ : 12.02.2015
… vekili avukat … ile … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında … Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 03.12.2013 gün ve 2013/183-237 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı; … Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalının ticari kredi çektiğini, ticari kredi hakkında iade kararının verilemeyeceğini belirterek … Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 11.06.2013 tarih ve 2013/372 sayılı kararının kaldırılmasına, davalıya ödenen 418,60 TL nin ödeme tarihi olan 25.06.2013 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile … Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 11.06.2013 tarih ve 2013/372 sayılı kararının iptaline, davalıya ödenen 418,60 TL nin ödeme tarihi olan 25.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile istirdadına, karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.820,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.