Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2014/22045 E. 2015/1119 K. 02.02.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/22045
KARAR NO : 2015/1119
KARAR TARİHİ : 02.02.2015

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak gider borcunu ödemeyen davalı hakkında başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ve takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın alacak yönünden kabulüne; işlemiş faiz yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde, siteye ait yakıt ve aidat borcunu ödememesi nedeni ile borçlu davalı hakkında 5.547.30 TL alacak ile asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek yıllık %9 faiz için icra takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durdurulduğunu belirterek, davalı borçlunun icra takibine yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına ve alacağın %40’ından az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesini istemiş, mahkemece alacak yönünden davanın kabulüne, işlemiş faiz yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Davalı aleyhine Eskişehir 8. İcra Müdürlüğü’nün 2012/6269 esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığı ve ödeme emrinin 26.12.2012 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, davalının ödeme emrinin tebliği tarihinde belirtilen aylardaki ortak gider borcunu öğrendiği anlaşıldığına göre bu aylar için 26.12.2012 tarihinden itibaren gecikme tazminatına hükmedilmesi gerekirken, ödeme emrinin tebliğinden önceki tarihten itibaren gecikme tazminatı hesaplayan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.