Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/1195 E. 2015/1356 K. 27.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1195
KARAR NO : 2015/1356
KARAR TARİHİ : 27.05.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜM : Sanık … hakkında Mahkumiyet Diğer sanıklar hakkında Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıklar …, … ve … hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan … müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
A) Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde yazılı hırsızlık suçunu oluşturmasına karşın, sanık hakkında yazılı şekilde uygulama yapılması,
B) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.06.2008 tarih 2008/2-149 esas 2008/163 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması durumunun, objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği ve CMK’nın 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması; kurulan hükümlerin sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade edeceğinden, TCK’nın 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi ve 51. maddesindeki cezanın ertelenmesine ilişkin düzenlemelere göre daha lehe olduğu gözetilmeden; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’ nın 51. maddesinin uygulanmasına dair oluşturulan gerekçeler ile çelişir şekilde yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.