Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/2407 E. 2015/3824 K. 08.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2407
KARAR NO : 2015/3824
KARAR TARİHİ : 08.09.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Olaydan hemen sonra mağdura ait işyerinin bulunduğu işhanı içerisinde yakalanan sanıkların üst aramalarında mağdura ait işyerinden çalınan cep telefonunun çıkmadığı gibi olay yerinde de çalınan cep telefonunun bulunamadığının anlaşılması karşısında; sanıklara atılı hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden suçun teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilip sanıklar hakkında kurulan hükümlerde TCK’nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle eksik cezalara hükmolunması, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edildiği halde, tamamlanmış suçlarda pişmanlığa dayalı iade halinde uygulanabilen aynı Yasanın 168. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanıklar … ve … müdafiileri ile sanık …’nin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihlerine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, aynı maddenin c bendindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyumluğa ait bir hizmetten bulunmaktan koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,
2-5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 18.20 TL tutarındaki yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiileri ile sanık …’nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca sanıklar hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyları üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıverilmeye; diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına, yine yargılama gideri ile ilgili bölümde yer alan ”…giderinin sanıklar …, … ve …’ten alınarak hazineye irat kaydına” ibaresinin çıkarılarak, yerine ”…giderinden sanıkların paylarına düşen kısımların 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20,00 TL’den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.