Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/2627 E. 2015/1899 K. 10.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2627
KARAR NO : 2015/1899
KARAR TARİHİ : 10.06.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın atılı suçları inkar etmesi ve evi gezdiği gün kiralamaması üzerine anahtarı mağdura iade ettiğini savunması, mağdurun olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisinin bulunmaması; sanığın zemin katı kiralama hususunda mağdur ile görüştüklerini savunmasına karşın mağdurun kollukta alınan 06.03.2010 tarihli beyanında 2. kattaki dairenin balkon kapısının zarar görmüş olduğu ve banyo kazanının çalınmış olduğunu beyan edip sanık ile görüşmelerinden hiç bahsetmemesi, yine mağdurun aynı tarihli beyanında sanığa evi tutacaksa anahtarı vereceğini söylemesi üzerine sanığın kabul etmesi ile anahtarı sanığa verdiğini beyan etmesine karşın mahkemede 1. celse beyanında sanığın eşi ile birlikte evi gezip anahtarı istediğini, anahtarı verdikten sonra gittiklerini, ertesi gün eve girip baktığında banyo kazanının ve lambaların olmadığını gördüğünü beyan ettiği, mahkemede 3. celsede alınan beyanında sanığa ilk gün anahtarı vermediğini, sanığın ertesi gün “arabada boya var, evi boyayacağım” demesi üzerine anahtarı verdiğini, bir sonraki gün kontrol ettiğinde kazanın yerinde olmadığını gördüğünü ve bir süre sonra orta kattaki daireden de kazan dahil bir takım eşyalarının hırsızlandığını beyan etmesi ve böylelikle mağdurun aşamalarda çelişkili beyanları bulunması karşısında sanığın atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu kararda gösterilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kabule göre de;
1-Hırsızlık suçundan dolayı verilen cezası 5237 sayılı TCK.nun 51/1. maddesi gereği ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken, aynı Yasanın 51/3. maddesi uyarınca bu sürenin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi.
2-Boş olduğu belirtilen dairenin konut niteliğinde olmadığı gözetilmeden konut dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
3-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı verilen cezada etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmayacağının düşünülmemesi,
4-Sanığa konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen cezanın TCK’nın 168/2. maddesi gereği yarısı oranında indirim yapılırken sanığa fazla ceza tayini,
5-Hırsızlık suçundan verilen özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında, hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasındaki “c” ve “e” bentlerinin de uygulanması ve (c) bendindeki hak yoksunluğunun kendi altsoyu dışındaki kişilere karşı koşullu tahliyeye kadar uygulanıp diğer tüm hak yoksunluklarının cezanın infazına kadar uygulanması gerektiği gözetilmeden, sadece 53/1-a-b-d bendindeki haklardan sanığın yoksun bırakılmasına ve hak yoksunluklarının da koşullu tahliyeye kadar uygulanmasına hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.