Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2013/23286 E. 2014/13308 K. 14.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/23286
KARAR NO : 2014/13308
KARAR TARİHİ : 14.05.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5251 sayılı CMK’nın 42. maddesinin 1.fıkrasındaki, “süresinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek ise eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” hükmü karşısında, sanığın temyiz dilekçesi ile birlikte bulunduğu eski hale getirme istemi hakkında temyizi esastan incelemeye yetkili Yargıtay tarafından karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın istemi üzerine…Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2010 gün ve 2007/248-646 sayılı ek kararı ile bu karara itiraz üzerine … Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2010 gün, 2010/65 D.İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmekle;
Hüküm tarihi itibariyle Av….’in sanık müdafii olduğu ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesinde vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı öngörüldüğünden, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmesinin temyiz süresini başlatmayacağı, dolayısıyle sanığın öğrenme üzerine 25/03/2010 tarihli eski hale getirme talebi yerinde ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu gibi mağdurun zararını da gidermediği anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” ve (c) bendinde yazılı “suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenmekle;Sanığın adli sicil kaydında yer alan … Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2005 gün ve 2003/8-2005/458 sayılı 6 ay hapis cezasına ilişkin kasıtlı suçtan mahkumiyetinin 5237 Sayılı TCK’nın 58/1-2-b madde ve fıkraları gereğince tekerrüre esas olması nedeniyle hükmolunan cezanın aynı maddenin 6.fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.