YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/33414
KARAR NO : 2014/24071
KARAR TARİHİ : 21.10.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2006 tarih ve 366-587 sayılı kararının tekerrüre esas olduğunun ve 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Katılanın aşamalardaki ifadelerinde, “İşyerine, giriş kapısının kanırtılarak girildiğini…” bildirmesi ile olay yeri inceleme raporunda, “Kapı kilit dilinin dışarıda olduğunun…” bildirilmesi ve sanığın aşamalardaki ifadelerinde, “Olayı tam olarak hatırlamadığını…” bildirerek, işyerine nasıl girdiğine ilişkin bir açıklamada bulunmaması karşısında; hırsızlık suçunun, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde belirtilen “Haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle” gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasa’nın 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-Sanığın olayı tam olarak hatırlamadığını bildirmesi ile katılanın işyerini 01.00 sıralarında kilitleyerek ayrıldığını, sabah 08.30’da geldiğinde hırsızlığı farkettiğini bildirmesi karşısında; eylemlerin gece gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, hırsızlık suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca arttırılması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Yasa’nın 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması,
3-Sanığa atılı işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun suç tarihi itibari ile uzlaşma kapsamına giren suçlardan olması ve sanığın 22.02.2010 tarihli ifadesinde uzlaşmak istediğini belirtmesi karşısında; katılandan sanığın uzlaşma talebini kabul edip etmediği sorulup, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.