YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12869
KARAR NO : 2014/3340
KARAR TARİHİ : 10.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yüzüne karşı 22/12/2011 tarihinde verilen kararı sanık …’un süresinde temyiz ettiği, mahkemece temyiz harcı ikmal olunmadığından 05/04/2012 günlü ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 13. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında harç alınması hükme bağlanmış ve anılan yasa maddesi Anayasa Mahkemesinin 20/10/2011 tarih ve 2011/54-142 sayılı kararı ile iptal edilerek, iptal hükmünün kararın Resmi Gazetede yayımlandığı 29/12/2011 tarihinden başlayarak altı ay sonra (29/06/2012 tarihinde) yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin iptal hükmünün gerekçesini, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, mahkemeye erişim hakkının engellenmemesi bağlamında belirlediği kriterlerden biri olan ve adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirilen, “ödeme gücü olmayanlar bakımından etkili adli yardım sisteminin olması” koşulunun ülkemizde yeterince bulunmamasına dayandırdığı gözetildiğinde, anılan hususun Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğe girmesi beklenmeksizin temel haklarla ilgili Uluslararası Sözleşmeler ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları dikkate alınarak iç hukukta uygulanması gerektiğinden, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 05/04/2012 günlü 2011/627-804 sayılı ek karar kaldırılarak, 22/12/2011 tarihli hükme yönelik temyiz itirazları nedeniyle yapılan inceleme sonunda;
1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ve sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.