YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9846
KARAR NO : 2014/13734
KARAR TARİHİ : 19.12.2014

Tebliğname No : 10 – 2014/249117
Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi- Numarası : 09.05.2014-2014/70 esas ve 2014/121 karar
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanık Münir yönünden 25/09/2013, 04/10/2013 sanık Bedriye yönünden 03/10/2013, 08/10/2013 olarak yazılması yerine, sanık ayrımı yapılmaksızın suç tarihlerinin tamamının gösterilmesi,
2-Sanık Münir’in 25/09/2013 ve 04/10/2013 tarihlerinde esrar, sanık Bedriye’nin ise 03/10/2013 tarihinde esrar ve 08/10/2013 tarihinde 2 adet uyuşturucu nitelikli tableti alıcı görevlilere sattıklarının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25/02/1997 tarih ve 10/268-22 sayılı kararında açıklandığı üzere “sanığın alıcı rolündeki görevliye aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda uyuşturucu madde satması eylemlerinde, alıcının amacı suçun oluşmasında ve sanığın iradesi üzerinde etkili bulunmaması sebebiyle birden fazla hareketinin zircirleme suç oluşturduğu” dikkate alınarak; cezalarının TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırılması gerekirken, sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde tek suç oluşturduğu kabul edilerek eksik ceza tayini,
3-Adli Emanetin 2014/302 sırasında kayıtlı suç konusu herhangi bir uyuşturucu madde bulunmadığı gözetilmeksizin müsaderesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık Bedriye müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 19/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.