YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/1617
KARAR NO : 2014/5945
KARAR TARİHİ : 27.03.2014
MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 23/05/2013
NUMARASI : 2012/502-2013/358
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.05.2013 tarih ve 2012/502-2013/358 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Tedaş’ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının 05.06.2006 tarihinde gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 2.943,70 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmenin 7.5 maddesine göre dağıtım faaliyetinin şirket tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyet kapsamında gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun şirkete ait olduğu, davacı aleyhine usulsüz elektrik kullanım tespit tutanağına dayalı yapılan fazla ödemenin istirdadı talebi ile dava açıldığı, bu durumda alacağın işletme hakkı devir sözleşmesi öncesi döneme ilişkin olduğu, diğer yandan Özelleştirme İdaresi ile .. Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. arasında imzalanan Hisse Satış Sözleşmesinin 9.3 maddesine göre de davacının davalıdan talepte bulunamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ile dört ilden oluşan elektrik dağıtım bölgesinde yer alan ve TEDAŞ uhdesinde bulunan dağıtım sistemi, dağıtım tesisleri ve dağıtım tesislerinin işletilmesi için zorunlu taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla, işletme hakkı .. EDAŞ’a devredilmiş, sözleşmenin 7. maddesi ile dağıtım faaliyetinden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılması yoluna gidilmiştir. Davacı taraf, davalının sözleşme öncesi düzenlediği 06.07.2006 tarihli usulsüz kaçak elektrik tespit tutanağına dayalı olarak ek tahakkuk bedelini ödeyen abone tarafından istirdat davası açılması üzerine aboneye 2.943,70 TL ödemiş, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca bu ödemeden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, 24.07.2006 tarihli Sözleşmenin 7.5 maddesi ve 31.08.2010 tarihli Hisse Satış Sözleşmesi’nin 9.3 maddesi uyarınca davalının bu ödemeden sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasındaki sözleşmenin 7.5 maddesi ile dağıtım faaliyetinin şirket tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyet kapsamında gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun şirkete ait olduğu düzenlenmekte olup somut olayda rücu talebine konu mahkeme kararı dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından gerçekleştirildiği dönemde düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağından kaynaklanmakta ve bu durumda sözleşmenin 7.5 maddesi değil, 7.2 ve 7.4 maddelerinin uygulanma durumu söz konusu olmaktadır. Bu itibarla, dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin sorumluluğunu TEDAŞ’a yükleyen ve sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak hukuki ihtilaflar yönünden davacı şirkete ihbar yükümlülüğü yükleyen bu madde hükümlerinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, somut olaya uygulanabilmesi söz konusu olmayan 7.5 maddesi ile Özelleştirme Yüksek Kurulu ile Uludağ Elektrik Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. arasında düzenlenen 31.08.2010 tarihli Hisse Satış Sözleşmesi’nin 9.3 maddesine dayanılarak, ayrıca Hisse Satış Sözleşmesi’nin 9.4 maddesinde İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi’ndeki hükümlerin saklı tutulduğu gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.