YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/1634
KARAR NO : 2014/5949
KARAR TARİHİ : 27.03.2014
MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 23/05/2013
NUMARASI : 2012/518-2013/370
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/05/2013 tarih ve 2012/518-2013/370 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, TEDAŞ’ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 7.860,48 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmenin 7.3 maddesine göre şirket yatırımlarından doğacak her türlü mali yükümlülüğün şirkete ait olduğu, talebe konu davanın kamulaştırmasız el atmadan kaynaklandığı, bundan kaynaklanan mali yükümlülüğün davacıya ait olduğu, diğer yandan Özelleştirme İdaresi ile .. Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. arasında imzalanan Hisse Satış Sözleşmesinin 9.3 maddesine göre de davacının davalıdan talepte bulunamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ile dört ilden oluşan elektrik dağıtım bölgesinde yer alan ve TEDAŞ uhdesinde bulunan dağıtım sistemi, dağıtım tesisleri ve dağıtım tesislerinin işletilmesi için zorunlu taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla, işletme hakkı .. EDAŞ’a devredilmiş, sözleşmenin 7. maddesi ile dağıtım faaliyetinden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılması yoluna gidilmiştir. Davacı taraf, davalının kamulaştırmasız el attığı taşınmaz malikince tazminat davası açılması üzerine taşınmaz malikine 7.860,48 TL ödemiş, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca bu ödemeden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, 24.07.2006 tarihli Sözleşmenin 7.3 maddesi ve 31.08.2010 tarihli Hisse Satış Sözleşmesinin 9.3 maddesi uyarınca davalının bu ödemeden sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar
verilmiştir. Ancak, taraflar arasındaki sözleşmenin 7.3 maddesi ile şirket yatırımları çerçevesinde oluşan dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olarak ortaya çıkacak idari ve hukuki ihtilaflardan doğacak mali yükümlülüklerin davacı şirkete ait olduğu düzenlenmekte olup somut olayda rücu talebine konu mahkeme kararı dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından gerçekleştirildiği dönemdeki kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanmakta ve bu durumda sözleşmenin 7.3 maddesi değil, 7.2 ve 7.4 maddelerinin uygulanma durumu söz konusu olmaktadır. Bu itibarla, dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin sorumluluğunu TEDAŞ’a yükleyen ve sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak hukuki ihtilaflar yönünden davacı şirkete ihbar yükümlülüğü yükleyen bu madde hükümlerinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, somut olaya uygulanabilmesi söz konusu olmayan 7.3 maddesi ile Özelleştirme Yüksek Kurulu ile Elektrik Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. arasında düzenlenen 31.08.2010 tarihli Hisse Satış Sözleşmesinin 9.3 maddesine dayanılarak, ayrıca Hisse Satış Sözleşmesinin 9.4 maddesinde İşletme Hakkı Devir Sözleşmesindeki hükümlerin saklı tutulduğu gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.