Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2013/13495 E. 2014/2418 K. 12.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13495
KARAR NO : 2014/2418
KARAR TARİHİ : 12.02.2014

MAHKEMESİ : BİNGÖL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 09/05/2013
NUMARASI : 2012/69-2013/214

Taraflar arasında görülen davada Bingöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.05.2013 tarih ve 2012/69-2013/214 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının davalı banka nezdinde bulunan hesabından internet bankacılığı yolu ile başka hesaplara aktarılan paranın tahsili için açtıkları davanın kabul ediliğini, ancak bu davada faiz talebinde bulunulmadığını, dava tarihi itibariyle henüz bir asıl davaya ilişkin bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek asıl davanın dava tarihi olan 14.08.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiz alacağı olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 7.390,00 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında faiz taleplerinin 14.08.2007 ile 07.07.2009 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olduğu, 07.07.2009 tarihinden sonraki döneme ilişkin taleplerinden vazgeçtiklerini beyan etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada 43.300,00 TL’nin tahsiline karar verildiği ve kararın kesinleştiği, davacının ilk davanın açıldığı tarih ve karar tarihi arasında kalan dönemde talep edebilceği avans faiz alacağının 21.510,60 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile anılan miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekillinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını tutarak 7.390,00 TL’nin tahsili talep edilmiştir. Ancak yapılan yargılama neticesinde, taleple bağlılık ilkesine aykırı olacak şekilde davacının talebi aşılarak toplam 21.510,60 TL üzerinden hüküm kurulması doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.