YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/4735
KARAR NO : 2014/6836
KARAR TARİHİ : 08.04.2014
MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/06/2013
NUMARASI : 2013/187-2013/187 D.İŞ.
Kocaeli 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/06/2013 tarih ve 2013/187-2013/187 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler elektronik ortamda okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati hacze itiraz edenler vekili, mahkemece verilen ihtiyati haciz kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davaya konu kredinin asıl borçlusunun B. Ç.Ltd. Şti. olduğunu, alacaklı tarafından asıl borçludan tahsile amaçlı hiçbir girişimde bulunulmadan müvekkillerinin sorumluluğuna gidilmesinin yanlış olduğunu, ayrıca kredi borcunun asıl borçlu adına kayıtlı olan … plaka sayılı araç ile rehinle teminat altına alınmış olduğunu, ayrıca BK’nın 586/2 maddesi uyarınca müteselsil kefil olan müvekkilleri aleyhine rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takibe başvurulmadan sorumluluklarının doğmayacağını, talebin İİK 257 maddesine de aykırı olduğunu ileri sürerek, ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Alacaklı vekili, itiraz davacısının taleplerinin ve yetki itirazının yerinde olmadığını, savunarak, itirazın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati hacze konu edilen alacağın 54.084,62 TL’lik kısmının ticari taşıt kredisine kefaletten kaynaklanan alacağa ilişkin olup, rehinle temin edildiği gerekçesiyle, bu miktara ilişkin itirazın kabulüne; ancak ihtiyati haciz talep edilen alacağın 11.658,82 TL ve 12.395,81 TL’lik kısmının ticari kredili mevduat hesabı ve ticari kredi kartına kefaletten kaynaklı olup, itirazın bu yönden yerinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, alacaklı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, temyiz eden alacaklı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İcra ve İflas Kanununun 257. maddesi uyarınca, borçlu hakkında ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için alacağın rehinle temin edilmemiş olması ve muaccel olması gerekir ise de ihtiyati hacze itiraz edenler kredi sözleşmesinin müteselsil kefili olup, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 586. maddesinde de müteselsil kefilin sorumluluğu düzenlenmiş ve alacak, teslime bağlı taşınır rehni veya alacak rehniyle güvence altına alınmışsa, rehinin paraya çevrilmesinden önce kefile başvurulamayacağı belirtilmiştir. Bu nedenle, mahkemenin, İİK’nın 257. maddesi uyarınca, alacağın rehinle temin edilen kısmı için ihtiyati haczin kaldırılması gerekçesi yerinde değildir. TBK’nın 586/2. maddesi kapsamında değerlendirme yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden alacaklı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.