YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14293
KARAR NO : 2014/3472
KARAR TARİHİ : 25.02.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/06/2013
NUMARASI : 2009/133-2013/344
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/06/2013 tarih ve 2009/133-2013/344 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkiline ait 33 palet taze kiraz emtiasını Türkiye’den İtalya’ya taşıma işini üstlendiğini, araçtaki ısı farkı nedeniyle emtianın hasara uğradığını, mal fatura bedelinin 83.160,00 EURO olduğunu, alıcının ve müvekkilinin sigortacısının yaptığı kısmi ödemelerden sonra müvekkilinin geriye 17.040,00 EURO’luk karşılanmayan zararının tahsili için davalı aleyhine başlattığı takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kirazların istenilen kalitede olmadığı ve zamanında pazara sunulmadığını hasarın hatalı yükleme ve istiften kaynaklandığını, hamule senedine göre yüklemenin gönderici tarafından yapıldığını, müvekkilinin hasardan sorumlu olmadığını, faturaların kar payı eklenerek düzenlendiğini, CMR’nin 23/2. maddesine göre sorumluluğun belirlenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, hasarın meydana gelmesinde davalı taşıyıcının %70 oranında kusuru bulunduğu, kusur oranına isabet eden 11.928 EURO’nun taşıyıcının sorumlu olduğu 8.33 SDR karşılığının altında kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile takibe itirazın kısmen iptali ile takibin 11.928,00 EURO asıl alacak, 163,40 EURO işlemiş faiz toplamı 12.091,40 EURO üzerinden devamına fazlaya ilişkin istemin iptaline, takipten itibaren asıl alacağa %5 faiz yürütülmesine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, CMR Konvansiyonu kapsamında yapılan taşımadan kaynaklanan hasarın taşıyıcıdan tahsiline yönelik itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Ancak, ülkemizin taraf olduğu CMR Konvansiyonunun 23. maddesi “(1) Bu sözleşmenin hükümleri gereğince bir taşıyıcı, yükün kısmen veya tamamen kaybından dolayı tazminat ödemekle sorumlu tutulduğundan, bu tazminat yükün taşınmak üzere kabul edildiği yer ve zamandaki kıymetine göre hesaplanır. (2) Malın kıymeti, ticaret borsası fiyatına göre saptanır. Eger böyle bir fiyat yoksa, geçerli piyasa fiyatlarına göre bir tespit yapılır. Eger ne ticaret borsası fiyatı ne de geçerli piyasa fiyatı mevcutsa tespit, aynı cins ve kalitedeki malların normal kıymetine göre yapılır.” hükmünü haizdir.
Somut olayda, davalı vekilinin cevap dilekçesinde ve bilirkişi raporlarına itiraz dilekçelerinde bildirdiği emtianın değerine ilişkin itirazları neticesinde kiraz emtiasının taşımanın kabul edildiği yer olan Isparta Ticaret Borsasındaki değerinin tespiti için mahkemece yazı yazılmış, yazı cevabı dosya içine alınmış olmasına rağmen, CMR 23/2. maddesi uyarınca malın değeri hususunda bir değerlendirme yapılmaksızın, gönderici davacının dosyaya ibraz ettiği fatura bedeli üzerinden davalının sorumluluğunun belirlenmesi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.