YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/2550
KARAR NO : 2014/8965
KARAR TARİHİ : 12.05.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/02/2013
NUMARASI : 2013/2-2013/14
H.. H.. olarak görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.02.2013 tarih ve 2013/2-2013/14 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili bankanın B.. Şubesi’nde 11-31 Ocak 2012 ve 21-31 Mayıs 2012 tarihleri arasındaki kasa fişlerinin tamamı ilgili şubede yapılan tüm aramalara rağmen bulunmadığını, ileri sürerek TTK’nın 82/7. maddesi uyarınca zayi olduğunun tespiti ile buna ilişkin belgenim taraflarına verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, dava kaybedilmek suretiyle zayii olan kasa fişlerinin iptali istemini kapsadığı, davacı vekili 14/02/2013 tarihli celsede kaybolan fişlere ilişkin herhangi bir belgelerinin olmadığını, kasa fişlerinin ne şekilde kaybolduğunu da bilmediklerini, belki çalınmış olabileceğini beyan ettiği, TTK’nın 651. maddesi gereğince, kıymetli evrak zayi olduğu takdirde mahkeme tarafından iptaline karar verilebileceği, davacı vekili iddialarını tevsik eder tarzda belge ibraz etmediği, iddiaların soyut olduğu, gerekçesi ile davanın reddine, karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, ticari belgelerin zayi olduğundan bahisle zayi belgesi verilmesinden ibaret olup, dava dilekçesinde de davacı TTK’nın 82. maddesine göre ticari belgelerin zayi olması nedeni ile zayi belgesi verilmesini talep etmiştir. Ancak, mahkemece nitelemede hataya düşülerek TTK’nın 651. maddesi gereğince değerlendirme yaparak hüküm tesis edilmiştir. Bu nedenle davacı talebi doğrultusunda TTK’nın 82. maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak neticesine göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.