YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/17105
KARAR NO : 2014/5670
KARAR TARİHİ : 24.03.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 02/07/2013
NUMARASI : 2011/77-2013/172
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/07/2013 tarih ve 2011/77-2013/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, ”YA SONRA” isimli sinema filminin hikayesinin müvekkili tarafından yazıldığını, hikayenin diyalog metinlerinin ise davalı ile birlikte yazıldığını, ancak davalının ihtarname ile eseri kendi adına tasdik ettirdiğini bildirdiğini, FSEK 15 ve 70. madde hükümlerine göre müvekkilinin manevi haklarına tecavüz edildiğini, davalının müvekkili aleyhine küçük düşürücü beyanlarda bulunduğunu ileri sürerek, sinema eserinin senaryosunun ve diyalog metinlerinin sahibinin müvekkili olduğunun tespitini, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya konu eserin hikayesinin davacıya ait olduğunu, ancak müvekkilinin sözleşme ile eserin senaryo ve diyalog metinlerini yazmayı üstlendiğini, film afişlerinde ve reklamlarında müvekkilinin ismine yer verilmeyerek izleyicilerin yanıltıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının YA SONRA isimli sinema eserinin senaryosunun ve diyalog metinlerinin sahibinin kendisi olduğunu ve başkasının eserini kendi eseri veya kendisinin eserini başkasının eseri olarak göstererek manevi haklarına tecavüz edildiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava, birlikte eser sahipliğine konu olan ”Ya Sonra” adlı sinema eserinin senaryo yazarı olarak eser sahipliğinin tespiti istemine ilişkindir. Dosyada mevcut belgelerden tarafların adı geçen sinema eserinin afişinde ve jeneriğinde birlikte senaryo eseri sahibi olarak belirtildiği, ayrıca aynı hususun Kültür Bakanlığı nezdindeki Sinema Eserlerine İlişkin Kayıt ve Tescil Belgesinde de yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetince de tarafların ”Ya Sonra” adlı sinema eserinin senaryo yazarı olarak birlikte eser sahipleri olduğu mütalaa edilmiştir. 5846 Sayılı FSEK 8. Maddesi uyarınca, sinema eserlerinde senaryo yazarı da maddede belirtilen diğer eser sahipleriyle birlikte eser sahibi olarak belirtilmiştir. Aynı kanunun 11.maddesi uyarınca da yayınların eser nüshalarında ya da mutad vasıtalarla eser sahibi olarak adı belirtilen kişiler aksi sabit oluncaya kadar eserin sahibi olur. Az önce de belirtildiği üzere, tarafların söz konusu sinema eserinin afiş ve jeneriğinde eser sahibi olarak adları yazılı bulunduğundan sinema eserinin müştereken senaryo yazarı sıfatıyla eser sahibi oldukları hakkında karine mevcut olup, bu karinenin aksine tek başına eser sahibi oldukları hususu taraflarca da kanıtlanamadığına göre, uyuşmazlık konusu sinema eserinin senaryosu üzerinde 5846 sayılı FSEK 9. veya 10. madde
kapsamında taraflar arasında iştirak halinde ya da birlikte eser sahipliğinden hangisinin mevcut olduğu hususu açıklığa kavuşturulmak suretiyle uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.