YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12240
KARAR NO : 2014/13496
KARAR TARİHİ : 10.09.2014
MAHKEMESİ : GÖRELE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/01/2014
NUMARASI : 2014/6-2014/6
Görele Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/01/2014 tarih ve 2014/6-2014/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi talep eden alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili ,14.09.2013 düzenleme, 21.12.2013 vade tarihli, 10.000 TL bedelli bir adet bono karşılığında karşı taraftan alacaklı olduğunu, senedin vadesi geçmiş olmasına rağmen borcun ödenmediğini, borçlunun şu an için alacaklarını karşılamaya yetecek miktarda malı ve alacağı bulunduğunu, ancak yaptıkları tespitlerde, borçlu tarafın bu malları kaçırma hazırlığı içerisinde bulunduğunu ileri sürerek borçluların borcuna yetecek miktarda mallarının üzerine ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda; davacı alacaklının 14/09/2013 düzenleme tarihli bonoya istinaden ihtiyati haciz talebinde bulunduğu; ancak İİK’nun 258/son maddesinin yollaması ile ihtiyati haciz taleplerinde HMK genel yetki kuralları geçerli olup borçlu olan karşı tarafın adresinin Ankara ili olduğunun anlaşıldığı, İİK 50/1. maddesindeki düzenleme gereğince, akdin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu hususu da irdelendiğinde; bahse konu bonoda keşide yerinin bulunmadığı, keşide yerinin bonoda belirtilmemesi halinde keşidecinin adının yanındaki adli yerleşim yerinin kabul edilebileceği, bu husus dikkate alındığında ve HMK genel yetki kuralları da dikkate alındığında mahkemenin yetkili olmadığı, Ankara Mahkemeleri’nin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeni ile reddine, dava dosyasının görevli yada yetkili Ankara Nöbetçi Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Talep eden alacaklı vekili; kararı temyiz etmiştir.
İstek, ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkin olup, ihtiyati haciz isteyen vekili vadesi geldiği halde ödenmeyen bono nedeniyle ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiş, mahkemece yetkisizlik nedeniyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir. İcra ve İflas Kanunu’nun 265/1. maddesi gereğince, borçlu kendisi dinlenilmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı itiraz edebilir. Yine, kamu düzenine ilişkin kesin yetki halleri dışında mahkeme yetkili olup olmadığını re’sen nazara alamaz. Bu nedenle, borçlunun itirazı olmadan mahkemenin kendiliğinden yetkili olup olmadığını incelemesi doğru olmamış, kararın açıklanan bu gerekçe itibariyle ihtiyati haciz isteyen alacaklı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.09.014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.