YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/10073
KARAR NO : 2014/13628
KARAR TARİHİ : 11.09.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/03/2013
NUMARASI : 2008/162-2013/34

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/03/2013 tarih ve 2008/162-2013/34 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09.09.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı asil Se. S. vekili Av. M.. K.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 10.08.2005 tarihli albüm sözleşmesi ve 11.08.2005 tarihli menajerlik sözleşmesi akdedildiğini, her iki sözleşmenin de 5 yıl süreli olduğunu, davalının müzik piyasasından tamamen uzaklaştığı bir dönemde, müvekkilinin davalıyı yeniden halkın beğenisine kavuşturduğunu, ciddi masraflar yaparak davalıya albüm yapıldığını, tanıtım ve benzeri faaliyetlerinin yürütüldüğünü, ancak bir süre sonra davalının sözleşmelere aykırı hareket ederek kendi başına işler aldığını, gitmesi gereken işlere gitmediğini, bazen bu işlere sonradan giderek davacıdan habersiz bir şekilde ücret aldığını, davacıya ödeme yapmadığını, E.K. ile albüm yapacağını kamuoyuna açıkladığını, oysa menajerlik sözleşmesinin 4.12. maddesi gereği davalının davacının izni olmadan sözleşmesi davacı tarafından yapılmayan işlerde çalışamayacağını, buna rağmen davalının İbo Show, Dobra Dobra, Yıldızların Altında, Orada Neler Oluyor, Magazin Mahkemesi ve Uçankuş adlı programlara katıldığını, menajerlik sözleşmesinin 5.2 maddesine göre işlerin bedelinin %50’sinin müvekkiline ait olduğunu, ancak davalının hiçbir ödeme yapmadığını, sözleşmeye aykırı davranan davalının sözleşmenin 8. maddesi gereği cezai şart ödemek zorunda olduğunu, ayrıca davalının haksız ve kötü niyetli olarak ve tek taraflı şekilde sözleşmeleri feshettiğini ileri sürerek, davalının sözleşmeye aykırı davranışlarının önlenmesini, 50.000 USD ceza şartın ve 50.000 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 14.02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 68.365,46 TL’ye yükseltilmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının bazı TV kanallarında davalının izinsiz olarak programa katıldığına ve ücret aldığına dair iddiasını ispat edemediği, ancak davalı tarafından yapılan 23.02.2006 tarihli fesih bildirimi haksız olduğundan, davacının taraflar arasındaki menajerlik sözleşmesinin 8. maddesi gereğince cezai şart talep edebileceği, ayrıca bu durumda davacının BK.’nın 108. maddesine göre menfi zararını da davalıdan isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, taleple bağlı kalınarak 50.000 USD cezai şartın ve 30.343,75 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2- Ancak dava, davalının taraflar arasındaki 10.08.2005 tarihli albüm sözleşmesi ve 11.08.2005 tarihli menajerlik sözleşmesi hükümlerine aykırı davrandığı iddiasına dayalı, davalının anılan davranışlarının önlenmesi ile cezai şart bedelinin tahsili ve maddi zararın tazmini istemlerine ilişkindir.
Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmelerin birbirinden bağımsız olduğu, davacının diğer iddialarını ispat edemediği, ancak davalının 11.08.2005 tarihli menajerlik sözleşmesini haksız şekilde feshettiği, dolayısıyla davacının anılan sözleşmenin 8. maddesi uyarınca cezai şart talebinin haklı bulunduğu, bu kapsamda albüm sözleşmesi hükümlerinin davacı tarafından ihlal edildiği tespitini içeren İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2006/674 E.-2012/206 K. sayılı ilamının da işbu davayı etkilemeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.
Oysa menajerlik sözleşmesinin amacı, davalı sanatçıyı en iyi şekilde topluma tanıtmak, onun diğer sanatçılarla rekabetini ve kariyerini olumsuz etkileyecek davranışlardan da kaçınmak olarak özetlenebilir. İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2006/674 E.-2012/206 K. sayılı dosyasında görülüp sonuçlanan davada ise davacı yapımcı/menajer şirketin, davalı sanatçının mırıldanma niteliğindeki eserlerini bu haliyle yayınladığı, davacının bu davranışının taraflar arasındaki sözleşme ilişkisine aykırılık oluşturduğu tespit edilmiş ve davacı aleyhine maddi tazminata hükmedilmiştir. Davacının bu davranışının davalı sanatçının mesleki kariyerine zarar verdiği ve menajerlik sözleşmesinin yukarıda açıklanan amacına doğrudan aykırılık oluşturduğu açıktır. Diğer bir deyişle davacının menajerlik sözleşmesinin yukarıda açıklanan olumlu ve olumsuz edimlerini yerine getirmediği, taraflar arasındaki ilk davada tespit edilmiştir.
Bu durum karşısında mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın yukarıda açıklandığı gibi incelenip değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.