Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/5703 E. 2014/12051 K. 25.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/5703
KARAR NO : 2014/12051
KARAR TARİHİ : 25.06.2014

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 16. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/09/2013
NUMARASI : 2013/130-2013/50

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.09.2013 tarih ve 2013/130-2013/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı K.. B..’nin, davacının pay sahibi olduğu Tasfiye Halinde T.. Elektronik San. ve Tic. A.Ş’nin 24.08.2007 tarihli olağan genel kurul toplantısında tasfiye memuru olarak seçildiğini, davalı tasfiye memurunun, şirketin tasfiye işlemlerini yürütürken TTK’nın 225. maddesine aykırı davrandığını, davalı şirketin dava dışı A.. İç ve Dış Tic. A.Ş’ye verdiği kredi karşılığında davalı şirket lehine tesis edilen ipoteklerin borç ödenmeden fek edildiğini, şirket alacağını teminatsız bırakarak tahsilini zorlaştırdığını, şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek davalı tasfiye memurunun azlini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davalı tasfiye memurununun davalı şirket lehine verilen ipoteği borç ödendiği için kaldırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı A.. İç ve Dış Tic. A.Ş’ye verdiği kredi karşılığında davalı şirket lehine tesis edilen ipoteklerin, dava dışı şirket tarafından borcun ödenmesi sebebiyle kaldırıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, 6762 sayılı TTK’nın 255. maddesi gereğince tasfiye memurunun azli istemine ilişkin olup, davalı, davalı şirketin dava dışı A.. İç ve Dış Tic A.Ş’ye verdiği borç karşılığı anılan dava dışı şirket tarafından davalı şirket yararına tesis edilen ipoteğin, borç ödendiği için kaldırıldığını savunmuş ve bunun ispatı olarak da toplam tutarı 277.500 USD olan ödeme makbuzlarına ve dava dışı A.. İç ve Dış Tic A.Ş’nin davalı şirkete gönderdiği 27.10.2005 tarihli ihtarnameye dayanmıştır. Davacı da ödeme makbuzlarının, dava dışı A.. İç ve Dış A.Ş’ye satılan mal karşılığı olarak yapılan ödemelere ilişkin olduğunu iddia etmiş, bunun tespiti için, delil olarak da dayandığı, davalı şirket defterlerinde inceleme yapılmasını talep etmiştir. Mahkemece, bu yönde bir inceleme yapılmaksızın ödeme makbuzları nazara alınarak ipotek konusu borcun ödendiği gerekçesiyle davanın reddine
karar verilmiştir. Ancak ödeme makbuzlarında ödemenin niçin yapıldığı belirtilmediği gibi davalının delil olarak dayandığı yukarıda bahsedilen 27.10.2005 tarihli ihtarname içeriğinden de ipotek karşılığı verilen borcun ödendiğine dair bir ibare bulunmamakla beraber dava dışı Atlanta İç ve Dış Tic A.Ş’nin davalı şirketten aldığı mal karşılığı 300.000 USD ödendiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.
Bu itibarla uyuşmazlığın halli için davalı şirket defterlerinin incelenmesi zorunlu olup mahkemece, zaman itibariyle uygulanması gereken 6762 sayılı TTK’nın 80 ve 81. ve HMK’nın 219. vd maddeleri (HUMK’nın 326. vd maddeleri) uyarınca davalı şirketin tutmak zorunda olduğu ticari defterlerin ibrazı için davalı tarafa mehil verilip, ibrazı halinde davalı şirket defterleri üzerinde ve gerektiğinde dava dışı A.. İç ve Dış Tic. A.Ş’nin ticari defterleri üzerinde de inceleme yapılarak yapılan ödemelerin neye ilişkin olduğu belirlenip oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.