YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/9239
KARAR NO : 2013/9493
KARAR TARİHİ : 09.05.2013
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.03.2012 tarih ve 2011/304-2012/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 5362 sayılı yasaya göre kurulan meslek odası vasfında olduğunu ve aynı yasanın 11/f maddesi uyarınca üyelerinin menfaatlerini korumak ve kollamak ve bunun için yasal yollara başvurmakla yükümlü olduklarını, oda üyelerinin işletmekte oldukları düğün salonlarının gerek 3572 sayılı yasa gerekse 9207 sayılı iş yeri açma ve çalışma ruhsatlarına ilişkin yönetmelik hükümlerine göre özel şekilde yapılması ve işletilmesi gereken yerlerden olduğunu, yönetmeliğin 5/c bendi uyarınca özel yapı şeklini gerektiren düğün salonu gibi yerler için yapı kullanma izin belgesinin alınmış olması ve yine düğün salonlarının içinde bulunduğu bir kısım yerlerin işletilmesine izin verilebilmesi için bu tür salonların sahip olması gereken şekli vasıflarının belirlendiğini, oysa davalının bu nitelikleri taşımayan ve ticaret kayıtlarında restorant, cafe işletmeciliği yapmak üzere kurulduğu belli olan işletmesinde faaliyet alanına aykırı düğün yapılmasına müsaade ettiğini, fiilen zaman zaman düğün salonu işlettiğini, bunun oda üyelerinin aleyhine haksız rekabet oluşturduğunu, bir diğer yandan düğün işletmelerinin faaliyetlerinde ikram edilen yiyecekler için %18 KDV ödediğini, ancak davalının KDV öderken lokanta olarak beyan etmesi sebebiyle %8 KDV ödediğini, bu durumun dahi üyeler aleyhine haksız rekabet yarattığı belirtilerek işletmenin bu şekilde kullanılmasının haksız rekabet oluşturduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, davalının işletme ruhsatında sahip olduğu işyerinin lokanta-kafe olarak ruhsatının bulunduğu, Y.. Cafe ismiyle işletilen bu iş yerinin, davalının cevap dilekçesinde açıkça belirtiği üzere zaman zaman düğün salonu olarak kiralandığı ve kullanıldığı, bu konuya ilişkin belediye dosyasında cafe, restoran, kır kahvesi olarak 10 yıllık ruhsata sahip iş yerinin, 2000 yılının 7. ayında alınan ruhsatının 2010 yılının 7. ayında yenilendiği ve belediyeye yapılan ihbar üzerine belediyece tutanak tutulup, düğün faaliyetlerinin tespit edildiği, belediyenin yasal işlem başlatıp, faaliyeti konusunda uyardığının dosya kapsamından anlaşıldığı, Esnaf Odasının ise yasaya uygun ruhsatı bulunan düğün salonu işletmecilerinin haklarının korunması için oluştuğu görülmekle, oda mensuplarının haklarının korunması için bu neviden yapı kullanma izni bulunmayan, düğün salonu işletme ruhsatı olmayan ve olması için yetkili merciden izin almaksızın bu kurala uymadan davacı Esnaf Odasının faaliyet konusu içindeki bir konuda faaliyet göstermesinin, davacı mensupları aleyhine haksız rekabet oluşturduğu, ödedikleri KDV farklılığının dahi davacı aleyhine haksız rekabet konusu olduğu, TTK 57/10 maddesinin bunu düzenlediği ve izahı yapılan davalı faaliyetinin bu nedenle haksız rekabet olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ile davalının işletmecisi olduğu Bahçelievler Güneş Sokak No:14’deki Y.. Cafe işyerini, düğün salonu şeklinde kullanmasının haksız rekabet oluşturduğunun tespitine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.