YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/6104
KARAR NO : 2014/11907
KARAR TARİHİ : 23.06.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/12/2013
NUMARASI : 2011/159-2013/306
Taraflar arasında görülen davada İstanbil 3. Fikri ve Sınai Hakler Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 tarih ve 2011/159-2013/306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin yayınevlerinin üye olduğu ve onların haklarını koruyan, onlar adına kanuni takip yapabilen bir kuruluş olduğunu, davalının sahibi olduğu işyerinde müvekkiline üye yayınevlerine ait kitapları izinsiz olarak fotokopi yoluyla çoğaltıp kar amacıyla sattığını, bu nedenle hakkında kamu davası açıldığını ileri sürerek FSEK’nin 68. maddesi gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 1000.00 TL telif tazminatının haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, aynı kanunun 69. maddesi gereğince muhtemel tecavüzün meni ile bunun için gerekli tadbirlerin 66. ve 77. maddeler uyarınca alınmasına, işin yapılmaması için emir verilmesine, davalıya ait işyerinde müvekkil meslek birliğine üye yayınevlerine ait kitapların fotokopilerinin çekilmemesi bilgisayarlara yüklenilmemesi ve hür türlü çoğaltım ve yayımının engellenmesi için emir verilmesine, emre uyulmaması durumunda söz konusu işyerinin kapatılacağının ihtaratına karar verilmesini talep ve dava etmiş, 21.6.2013 havale tarihli dilekçesiyle davasını maddi tazminat miktarı yönünden ıslah edip tazminat talebini 29214.00 TL’ye çıkarmıştır.
Davalı, hakkında yapılan ceza yargılaması neticesinde beraat ettiğini, davacının iddia ettiği gibi bir eyleminin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; somut olayda korsan baskı yapılmadığı Çankırı’da bulunan üniversitenin ders kitaplarının bilgisiyara yüklenip oradan çoğaltıldığı, üniversitenin öğrenci kapasitesi ve aynı işi yapan başka işyerlerinin de bulunuşu nazara alınarak fotokopi ile her bir ders için ortalama 100 adet suretin çoğalacağının kabulünün hakkaniyete uygun olduğu, % 15 oranı üzerinden telif bedelinin hesalpanılarak FSEK’nin 68. maddesi gereğince üç katı bedele hükmedileceği gerekçesiyle 9738.00 TL’nin 5.11.2010 tarihinden itiaren işletilecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davalının davaya konu kitapların fotokopisini çıkarmaya yönelik muhtemel tecavüzünün menine, karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.
1-Dava, 5846 Sayılı Yasanın 68 ve 70. maddeleri uyarınca tecavüzün ref’i, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
B.K.’nın 53. maddesinde ceza mahkemesinin “delil yetersizliğine dayanan beraat kararının” hukuk hâkimini bağlamayacağı ancak beraat kararı bir maddi olguyu tesbit ediyorsa bu kararın” hukuk hâkimini bağlayacağı, beraat kararı suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin kesin olarak tesbiti olgusuna dayanıyorsa, bu kararın bağlayıcı olacağı, bundan başka kusurun takdiri ve zararın miktarını tayin hususundaki kararın hukuk hakimini bağlamayacağı hüküm altına alınmıştır. Davalı temyiz dilekçesinde dava konusu eylemler nedeniyle hakkında Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/68 Esas sayılı dosyasında açılan davada beraat ettiğini belirtmiş olup bahsi geçen ceza mahkemesi dosyası dosya içesine getirtilip BK’nın 53. maddesi çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.
2-Bozma sebep ve şekline göre davalının diğer, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalının diğer, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 23/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.