YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/18715
KARAR NO : 2014/11121
KARAR TARİHİ : 11.06.2014

MAHKEMESİ : BURDUR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 03/01/2012
NUMARASI : 2012/457-2012/457 D. İŞ

Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/01/2012 tarih ve 2012/457-2012/457 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 25/09/2013 tarihli dilekçesi ile; sebepsiz zenginleşme nedeniyle tazminat konulu açtıkları Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/457 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan davalarında adli yardım talebinde bulunmuş olup, Mahkemece, 18.09.2013 tarihinde yapılan duruşmada adli yardım taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Davacı vekili, Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne hitaben yazılmış olan itiraz dilekçesinde; adli yardım taleplerinin reddine ilişkin kararda yasada belirtilen hususların bulunmadığını, itirazlarını açıklayamadıkları red gerekçelerinin hiç bilinmediğini, yasa gereği haklarının kaybolmaması için 7 günlük sürenin bitiminde itiraz etme gereği duyulduğunu ileri sürerek verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; tüm dosya kapsamına göre, sosyal ekonomik yönden yapılan araştırmada davacının emekli esnaf olup esnaflık market işletmeciliği yaptığı, 975,00 TL emekli maaşı aldığı, ayrıca yaptığı ticaretten dolayı da aylık 3.000 TL civarında gelir elde ettiği, yine davacının Antalya ilinde 23/368 hisseli ve 1/8 hisseli 2 adet taşınmazının bulunduğu, adli yardımın şartı olan ödeme gücünden yoksunluk şartını taşımadığı gerekçesiyle, davacının adli yardım talebinin reddine ve yine davacı vekilinin 25/09/2013 tarihli dilekçesinde adli yardım red kararının kaldırılmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı,davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Davacı, adli yardım talebinin reddi üzerine HMK’nın 337/2. maddesi gereğince itirazda bulunmuş ve itiraz dilekçesini de aynı maddede yetkili mercii olarak gösterilen Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne hitaben düzenlemiştir. HMK’nın 337/2. maddesi gereğince kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan birden fazla dairenin bulunması halinde numara olarak kendisini izleyen daireye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Mahkemece bu nedenle dosyanın yetkili ve görevli mercii olan Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesi gerekirken kendi verdiği karara karşı itirazı inceleyerek verdiği karar yok hükmünde olmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin itirazın reddine dair kararının bozulmasına ve ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.
2- Bu nedenle dosyanın, itirazı incelemekle görevli ve yetkili Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne tevdi edilmek üzere mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkemenin itirazın reddine dair kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.