YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/4055
KARAR NO : 2014/11311
KARAR TARİHİ : 12.06.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 17/12/2013
NUMARASI : 2010/14-2013/332
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.12.2013 tarih ve 2010/14-2013/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile aynı iş kolunda faaliyet gösteren davalı tarafın müvekkilinden izin almadan müvekkilinin tescilli endoüstriyel tasarım ve faydalı model konusu buluşunun ayırt edilemeyecek kadar benzerini imal ederek sattığını, ayrıca işyerinde ticari amaçla kullandığını ileri sürerek, davalının fiilinin endüstriyel tasarıma tecavüz olup olmadığının tespiti ile tasarımdan doğan haklara tecavüz fiillerinin durdurulmasını, önlenmesini ve tecavüzün giderilmesini, faydalı model ve endürtriyel tasarımı için ayrı ayrı 2.500,00 TL maddi tazminat ile 60.000,00 TL manevi tazminatın delil tespiti tarihi olan 19/09/2007 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini toplam 40.000 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait olan Hazal Halı Yıkama ve Makinasının tasarımının ve yapısının faydalı modelde tanımlanan halı kurutma ve santrifuj makinasının benzeri olduğu, davacı eyleminin bu kapsamda faydalı model ve endüstriyel tasarıma tecevüz eylemini oluşturduğu, TR 2003/01105 Y nolu faydalı model belgesinin davacı C.. D.. adına kayıtlı olup, belge üzerindeki üretim ve ürünleri pazarlama hakkınnı D. Temizlik İnşaat Taah. ve Tic. Ltd. Şti’ye 14/11/2006 tarihinde lisans yoluyla devredildiği ancak bu lisansın kalkmış durumda olduğu, D. Temizlik İnşaat Taah. Tic. Ltd. Şti’nin inhisari lisansa sahip bulunmadığı gerekçesiyle, davacı D. Temizlik İnşaat Taah. Tic. Ltd. Şti. bakımından davanın reddine, davacı C.. D.. tarafından açılan dava bakımından davanın kısmen kabulü ile davalı eylemlerinin davacı taraf tescilli endüstriyel tasarım tescil ve faydalı modelden kaynaklı haklara tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, tecavüz fiillerinin durdurulmasına, önlenmesine, giderilmesine, faydalı model belgesi bakımından 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL, manevi, endüstriyel tasarım tescil belgesi bakımından 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL, manevi tazminatın 19/09/2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dava, tescilli endüstriyel tasarım ve faydalı model konusu buluşa tecavüzün önlenmesi ve tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece, davacı adına tescilli tasarım ve faydalı model belgesinden kaynaklanan haklarına tecavüz oluştuğu gerekçesiyle her bir eylem için ayrı ayrı 5.000 TL olmak üzere toplam 10.000 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Davacı ıslah dilekçesinde de maddi tazminat talebini 40.000 TL olarak talep ettiğini beyan etmiştir. Davalının eyleminin ayrı ayrı tasarım ve faydalı model hakkına tecavüz oluşturduğu belirlendiğine göre, davacının tazminat talebine ilişkin olarak 554 sayılı KHK’nın 52. ve 551 sayılı KHK’nın 166. maddeleri yollamasıyla aynı KHK’nın 140. maddesindeki yoksun kalınana kazanç seçimlerinden hangisini tercih ettiği açıklattırılmak suretiyle davacının tercihine göre maddi tazminatın tayin ve takdiri gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.