YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/25220
KARAR NO : 2014/542
KARAR TARİHİ : 15.01.2014
Tebliğname no : 12 – 2012/230475
Mahkemesi : Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi
Tarihi : 07.06.2012
Numarası : 2011/423-2012/228
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tazminat davasının dayanağını oluşturan Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2011 tarih, 2011/67 esas, 2011/168 karar sayılı dosyanın incelenmesinden; sanığın atılı suçun manevi unsurunun oluşmaması nedeniyle beraatine hükmedildiği, sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen hükmün, temyiz edilmeksizin 02.06.2011 tarihinde kesinleştiği, iş davanın 18.07.2011 tarihinde süresi içinde yetkili ve görevli olan, davacının ikamet yerindeki ağır ceza mahkemesine açılmış olup, CMK’nın 142 maddesindeki yasal şartlarının oluştuğu anlaşılmıştır.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Haksız tutuklama nedeniyle tazminat davalarında halen geçerliliğini koruyan 02.05.1977 gün 1-1 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında belirtildiği gibi beraat kararı gerekçesinin irdelenmesine olanak bulunmadığına dair görüşü, CMK’nın 144/1-e bendindeki düzenlemenin TCK’nın 270. maddesindeki anlamda bir başkasının suçunu üstlenme fiilleri bakımından geçerli olup hazırlık soruşturması aşamasında sanığın suçunu ikrarını kapsamadığı gözetilmeden, davacının bir suç soruşturması sırasında kanuna uygun olarak yakalanıp, 123 gün tutuklu kaldıktan sonra tahliye edildiği ve hakkında beraat kararı verildiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 141. ve diğer maddelerinde belirtilen şartların gerçekleştiği bu nedenle uğradığını iddia ettiği maddi ve manevi zararla ilgili olarak bir karar verilmesi ve tazminat miktarının tayininde dikkat edilmesi gereken “davacı hakkındaki beraat kararının kanuna uygun olmadığı ve tutuklanmasına kendi kusurlu hareketleriyle sebebiyet verdiği” şeklindeki gerekçeye istinaden taleplerinin reddine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.