YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/12099
KARAR NO : 2014/14481
KARAR TARİHİ : 25.09.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 42. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/10/2012
NUMARASI : 2011/184-2012/226

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 42. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.10.2012 tarih ve 2011/184-2012/226 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 23.09.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. A.. D.. ile davalı vekili Av. F.. E.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı V.Telekomünikasyon A.Ş’ye entegre tesisi yönetim hizmeti verdiğini, davalının da müvekkili ile imzaladığı 01/08/2010 tarihli sözleşme gereğince toplu taşıma hizmetini yürüttüğünü, buna göre davalının sözleşme kapsamında sunduğu aylık toplu taşıma hizmeti içeriğinin dava dışı şirket tarafından onaylanması suretiyle müvekkiline her ayın son günü itibariyle fatura düzenleyeceğini, müvekkilinin de toplu taşıma hizmetlerini içerir TFM-Bütünsel Hizmet Faturasını düzenleyerek dava dışı şirketten tahsili ile davalıya ödeyeceğini, ödeme süresinin 60 gün olduğunu, davalının 2010 yılı Ağustos ayı personel taşıma ve vardiya servisleri hizmet bedeli olarak 375.245,65 TL+KDV, diğer iş gücü hizmet bedeli olarak 315.241,86 TL+KDV olmak üzere toplam 690.487,51 TL+KDV bedelli 2 adet fatura düzenlediğini, aynı dönemde müvekkilinin de dava dışı şirkete 31/08/2010 tarihli 937.738,63 TL+KDV bedelli fatura düzenlediğini, fatura kapsamında davalı tarafından sunulan toplu taşıma hizmet bedellerinin toplamının 665.663,65 TL+KDV olduğunu, dava dışı şirket tarafından kabul edilen bedelin müvekkiline ödendiğini, ödenen bedelle davalının talep ettiği bedel arasında 21.582 TL+KDV tutarında fark bulunduğunu, davalının toplu taşıma hizmet bedeli olarak düzenlediği faturalara ilişkin fazla tutarın KDV dahil toplamın 129.278,52 TL olduğunu, bu bölümün ½ ‘si olan 64.639,26 TL’nin müvekkili tarafından davalıya ödediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalıya 64.639,26 TL borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 01/08/2010 tarihli yüklenici sözleşmesinin 6/2. maddesi uyarınca, 2010 yılı Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ayları faturalarından dolayı davalıya toplam 64.639,26 TL tutarında borçlu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2- Ancak dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.
Taraflar arasındaki 01.08.2010 tarihli yüklenici sözleşmesi ve ekindeki listeye göre davalı, işbu davanın konusunu oluşturmayan M. A. Yakası güzergahında (20,58) TL, M. A. Yakası güzergahında (27,74) TL birim fiyatından V. Telekomünikasyon A.Ş. için yolcu taşıyacaktır. Yine aynı sözleşmenin 6.2. maddesinde, ileride müşteriden (V. A.Ş’den) talep gelmesi halinde, yapılacak M. A.Yakası (K. Grubu) taşıması için zorunlu olarak (8,12) TL. tutarında sembolik bir fiyat verilmiştir. Anılan maddede bu rakam üzerinden taşıma yapılması halinde doğacak zararın, davacı ile davalı arasında %50 oranında paylaşılması da kararlaştırılmıştır.
Somut uyuşmazlıkta ise davacı tarafından, M. A. Y.(K. Grubu) güzergahında müşterinin talebi üzerine davalı tarafından yolcu taşındığı, buna rağmen anılan hükme aykırı olarak (27,74) TL birim fiyatı üzerinden fatura düzenlendiği ileri sürülmüş, davalı vekili ise müvekkilinin M. A. Yakası (K.Grubu) güzergahında hiçbir zaman taşıma yapmadığını, tüm taşımaların M. A. Y. Lokasyonunda yapıldığını, dolayısıyla müvekkilinin düzenlediği faturaların doğru olduğunu savunmuştur. O halde taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalının işbu davanın konusunu oluşturan taşımaları hangi güzergahta yaptığı noktasında toplanmaktadır. Zira dava konusu taşımalar Mecidiyeköy Asya Yakası güzergahında yapılmışsa davalının (27,74) TL birim fiyatı üzerinden fatura düzenlemesi doğru olacak, M. A. Yakası (K.Grubu) güzergahında yolcu taşınmışsa, davalının (8,12) TL üzerinden fatura düzenlemesi, kalan kısım ise zararını oluşturacağından, bu kısmın %50’sini davacıya fatura etmesi gerekecektir.
Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda ise bu konu üzerinde hiç durulmadan, davalının K. Grubu Lokasyonu için (27,74) TL birim fiyatı üzerinden fatura düzenlemesinin doğru olmadığı tespitinden hareketle sonuca gidilmiştir. Oysa davalının düzenlediği bu faturalarda taşımanın M.A.Yakası (K.Grubu) güzergahında yapıldığı konusunda hiçbir açıklık yoktur. Dosyaya sunulan diğer bilgi ve belgelerden de davalının işbu davanın konusu olan taşımaları hangi güzergahta yaptığı hususu anlaşılamamaktadır.
Bu durum karşısında mahkemece, öncelikle tarafların bu konudaki delillerinin toplanması, daha sonra yeni bir bilirkişi heyeti aracılığıyla inceleme yaptırılarak, işbu davanın konusunu oluşturan taşımaların hangi güzergahta yapıldığının tespit edilmesi ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın yukarıda açıklandığı gibi değerlendirilip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.