Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/7225 E. 2014/11920 K. 23.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/7225
KARAR NO : 2014/11920
KARAR TARİHİ : 23.06.2014

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 12/02/2014
NUMARASI : 2013/507-2014/48

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/02/2014 tarih ve 2013/507-2014/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalılar aleyhine sözleşmeye aykırık dolayısıyla alacak hükmü kurulan Kanada Ouebec İli Montreal İlçesi Üst Mahkeme Hukuk Dairesi’nin 16/09/2013 tarih- 500-17-066978-118 sayı ile kesinleşen, 03/05/2013 tarih, 500-17-066978 sayılı kararının tanınmasına ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, dosya üzerinden yapılan incelemede görev hususun resen ele alınması gerektiği, yabancı mahkeme kararının taraflar arasında yapılan franchising sözleşmesi ile kullanım hakkı verilen markanın Kanada’da kullanılamaması nedeniyle uğranılan zarar tazminine ilişkin olduğu, görevli mahkemenin fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle talebin usulden reddine, istem halinde dosyanın Bakırköy Fikri ve Sinai Haklar Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, aralarındaki franchise sözleşmesinin dava dışı bir tüzel kişiliğin ihtarı nedeniyle ifa edilememesinden kaynaklanan zararın tazminine yönelik olup tenfizi istenen yabancı mahkeme kararına konu taraflar arasındaki uyuşmazlığın marka hakkına dayalı bir uyuşmazlıktan kaynaklanmamasına göre davanın genel mahkemelerde görülmesi gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 23/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.