YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8955
KARAR NO : 2015/31167
KARAR TARİHİ : 11.11.2015

Tebliğname No : 15 – 2013/346655
İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ : Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/06/2013
NUMARASI : 2010/499 (E) ve 2013/840 (K)
SANIKLAR : A.. Ö.., A.. Ö..
SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : F.. B.., S.. B.., Ö.. Ö.., S.. Ç.., A.. B.., E.. Ö.., M.. Ö.., Y.. B.., M.. D.., O.. M.., O.. A..
SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanıklar ve suça sürüklenen çocukların katıldıkları düğünde kavga çıkması üzerine birbirlerine taş attıkları, polis ekibinin olay yerine geldiği ancak ekip aracına da taş atılması üzerine aracın sol yanında ezilme olduğu ve boyasının kalktığı ayrıca şoför kapısında bulunan cam koruma ızgarasının içeriye çöktüğü, bu suretle sanıklar ve suça sürüklenen çocukların kamu malına zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıklar ve suça sürüklenen çocukların suçlamayı kabul etmeyen ifadeleri, polis memuru olan tanık M.. T..’in ifadesinde, kavga eden kişilerden birisinin ekip aracına parke taşını atması sonucu aracın zarar gördüğünü ancak taş atan kişiyi görmediklerini beyan etmesi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 31/03/2009 tarih ve 2008/6-256 Esas ve 2009/79 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “şüpheden sanık yararlanır” kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulunun, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlı olması, gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olan olaylar ve iddiaların, sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulmasının mümkün olmaması karşısında, sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan beraat kararlarında isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.