YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/4456
KARAR NO : 2015/8469
KARAR TARİHİ : 21.04.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/361000
MAHKEMESİ : Demre Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/06/2013
NUMARASI : 2013/13 (E) ve 2013/109 (K)
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 18.02.2011 tarihinde sayacın arızalı olduğuna dair dilekçe vermesi üzerine 01.04.2011 tarihinde sayaç sökülerek aynı tarihli Sayaç Ayar raporu düzenlendiği ve buna istinaden kaçak elektrik kullanma tespit tutanağının ise daha sonra 30.10.2012 tarihinde düzenlendiğinin anlaşılmasına göre, suç tarihinin 01.04.2011 olduğu ve gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin de bu şekilde mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince,
Katılan kurumun 16.04.2013 tarihli yazısı ile sanığın kaçak elektrik borcunu ödediğinin belirtilmesine göre, katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 21/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.