YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14195
KARAR NO : 2015/30579
KARAR TARİHİ : 02.11.2015

Tebliğname No : KYB – 2015/273546

Mala zarar verme suçundan sanık E.. A..’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair. Bakırköy 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2011 tarihli ve 2010/687 esas, 2011/395 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21.07.2015 gün ve 2015-15242/49276 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/09/2015 gün ve 2015/273546 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30/04/2008 tarihli ve 2008/3448-7736 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, “01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/6 maddesinde yer alan ‘yaptırım ibaresi’ ‘tedbirin’ olarak değiştirildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 4 ve 9. fıkraları yeniden düzenlendiği ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırıldığı, yasa değişikliğinin doğrudan hükmedilen ve hapisten çevrilen adlî para cezalarının infazına ilişkin farklı rejimleri ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirildiği, adlî para cezalarının tamamının bu değişiklikte sonra 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceği, bu değişiklikten sonra hapisten çevrilen para cezasının yerine getirilmemesi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/6 maddesi uygulanamayacağı, bir başka deyişle hükmü veren mahkemenin kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen çektirilmesine karar veremeyeceği” gözetilmeden, infazda kısıtlamaya neden olacak surette yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı 2. maddesinde yer alan “Bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar” hükmü dikkate alındığında, aynı dosyada sanık hakkında Yargıtay 2. Ceza Dairesi’nin 04.11.2014 tarih ve 2013/30217-2014/25667 sayılı ilamıyla temyiz isteminin reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, Yargıtay Kanunu’nun değişik 14. maddesi gereğince kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek (2.) Ceza Dairesi’nin görevi dâhilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.