Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/20971 E. 2014/31477 K. 12.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/20971
KARAR NO : 2014/31477
KARAR TARİHİ : 12.11.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/05/2013
NUMARASI : 2011/1575-2013/329

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 17.01.2007 – 28.02.2011 tarihleri arasında davalı işverenliğe ait iş yerinde haftada yedi gün 06:00-24:00 saatleri arasında günde onsekiz saat olmak üzere şoförlük yaptığını, temizlik, havuz ve bahçe bakımı işlerini yaptığını, gündüzleri güvenlik ve geceleri de gece bekçisi olarak çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 07.03.2007-28.02.2011 tarihleri arasında müvekkil şirkette çalıştığını, davacı ve ailesinin tüm giderlerinin müvekkil şirket tarafından karşılandığını, davacı ve ailesinin iş yerinin bahçesinde bulunan evde ikamet ettiğini, bahçe, havuz ve köpeklerin bakımından sorumlu olduğunu, davacıya geceleri uyanık kalmak ve bekçilik yapmak gibi bir sorumluluk verilmediğini, iş sözleşmesinin bildirimli olarak feshedildiği ve tüm işçilik alacaklarının kendisine ödendiğini, çalışma saatleri konusunda iddiasının gerçeği yansıtmadığı belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır. Davacı davalı işyerinde haftanın yedi günü 06:00-24:00 saatleri arasında şoförlük, temizlik, havuz ve bahçe bakımı işlerini yaptığını, gündüzleri güvenlik geceleri ise gece bekçiliği yaptığını beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının ailesi ile işyerinin bahçesinde bulunan evde kaldığını, davacının bahçe, havuz ve köpeklerin bakımından sorumlu olduğunu, davacının bekçilik yapmadığını ve fazla mesaisinin bulunmadığını belirtmiştir. Davacı şahitlerinden iki tanesinin davalı işyerinde çalışmayan kişiler olduğu anlaşılmaktadır. Diğer davacı şahidi davacının eşi olup davacının belirttiği saatlerde çalışmasının olduğunu beyan etmiştir. Davalı şahitleri ise davacının haftaçi beş gün 09:00-17:00 ile 18:00 saatleri arasında, cumartesi günleri ise 09:00-14:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmişlerdir. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, davacının yaptığı işin niteliği ve şahit beyanlarına göre davacı fazla mesai yaptığını ispatlayamamıştır. Bu gerekçe ile mahkemece fazla mesai alacağının reddi gerekli iken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
3- Kabule göre de mahkemece fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları bakımından denetlemeyecek şekilde zamanaşımının ve takdiri indirimin belirtilmesi hatalıdır. Mahkemece zamanaşımına uğrayan miktarların ve yapılan takdiri indirimin denetlemeye elverişli şekilde belirlenmesi gereklidir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.