Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/16469 E. 2015/30683 K. 03.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/16469
KARAR NO : 2015/30683
KARAR TARİHİ : 03.11.2015

Tebliğname No : 15 – 2011/409099

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 07/07/2011
NUMARASI : 2008/1757 (E) ve 2011/1044 (K)
SANIK : B.. G..
SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın, depo sorumlusu olarak çalıştığı katılana ait …. isimli firmanın temyiz dışı sanık Gürsel’in, şoför olarak çalıştığı, …. Tekstilden sipariş ettiği 110 koli iplikten 80 kolisini teslim aldığı, ancak kalan 30 koliyi getiren Gürsel’i arayıp depoda yer kalmadığını iplikleri depoya getirmemesini yol kenarında beklemesini söyleyip kimliği tespit edilemeyen bir şahısla kamyonetle gelip yoldan teslim aldığı iplikleri katılana ait firmaya teslim etmediği iddia edilen olayda; eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair aşağıda belirtilen neden dışında mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1)Sanık hakkındaki hapis cezasının adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin TCK’nın 50/1-a maddesi yerine 50/3 maddesi yazılması suretiyle,
2)Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,
3) 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 10 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmesi ve hüküm fıkrasından, “50/3” ibarelerinin çıkartılarak, “50/1-a” ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “10 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20,00 TL’den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince hazine üzerinde bırakılmasına” denilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.