YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/5079
KARAR NO : 2015/854
KARAR TARİHİ : 23.02.2015
Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli yağmaya teşebbüs
1-Cumhuriyet savcısının 14/05/2013 tarihinde, yasal temyiz süresi içerisinde verdiği sanıklar lehine olmayan temyiz talebinden bilahare vazgeçtiği anlaşılmakla, temyiz talebininin vazgeçme nedeniyle CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-Sanık …..’nın mağdur …ye yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde, TCK’nun 149/1-a-h madde ve bendleri uyarınca 12 yıl 6 ay olarak belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanunun 35/2. maddesi ile yapılan uygulama ile cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis yerine hatalı hesaplama yapılması suretiyle yazılı şekilde 2 yıl 10 ay 15 gün olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ….’nın mağdur… …’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağmaya teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suçların vasfı tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta, eksik araştırmaya, suç kastının bulunmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm fıkrasında yargılama giderlerinin düzenlendiği bölümde yer alan 6 no’lu bendin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 23/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.