YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13734
KARAR NO : 2015/31399
KARAR TARİHİ : 25.11.2015

Tebliğname No : 15 – 2013/405207

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ : Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 02/10/2012
NUMARASI : 2012/149 (E) ve 2012/354 (K)
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın satış iradesi olmadığı halde, “sahibinden.com” isimli internet alışveriş sitesine satış ilanı vererek kendisini arayan katılanla anlaşıp fotoğraf makinesi bedeli olarak 1000 TL’yi beraat eden sanık A.’nın banka hesabına havale etmesini sağladıktan sonra katılan ile irtibatı kesip, çektiği parayı mal edinmesi şeklinde gerçekleşen olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 11.06.2013 tarih ve 2013/15-239 esas, 2013/289 sayılı kararında açıklandığı ve dairemiz uygulamalarında da anlaşılacağı üzere, sanığın “www.sahibinden.com” adlı internet sitesine satış ilanı vererek bu sistem üzerinden katılandan menfaat temin etmesine göre, bilişim sistemi olan interneti araç olarak kullanılmış olduğundan, TCK’nın 158/1-f maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek TCK’nın 157/1 maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108-152 sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK’nın 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.