YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18979
KARAR NO : 2014/27750
KARAR TARİHİ : 14.10.2014
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesi
TARİHİ : 11/03/2014
NUMARASI : 2013/98-2014/103
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkili işverene ait işyerinde çalışan davalının, iş sözleşmesini istifa yoluyla sonlandırmasının ardından, sözleşmede düzenlenen rekabet yasağı hükmüne aykırılık teşkil edecek şekilde, davacı ile aynı konudaki işle iştigal eden dava dışı bir firmada çalıştığını belirterek, rekabet yasağından kaynaklanan cezai şart alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, iş sözleşmesindeki rekabet yasağına ilişkin cezai şartın geçerli olmadığını ve müvekkilinin rekabet yasağına aykırı davranmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş, karar davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Yargılama giderlerinin o dava içinde istek olmasa bile, mahkemece kendiliğinden çözümlenmesi gerekir. Yargılama giderleri de hükmün sonuçlarına göre yanların sorumlulukları ile ilgili bulunduğundan, hüküm ile birlikte karara bağlanması gerekir. (29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İBK.). Bu bağlamda, yargılama giderleri aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir.
Somut olayda, davanın reddine karar verilmesi nedeniyle yargılama giderlerinden davacı taraf sorumludur. Bu sebeple davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı taraftan tahsiline karar verilmesi gerektiği halde bu hususta hüküm kurulmaması doğru değil ise de, bu husus yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 5 nolu bendinden sonra gelmek üzere “Davalı tarafça yapılan 900,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinden 2,50 TL’nin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 14.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.