Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2014/2296 E. 2015/2549 K. 22.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/2296
KARAR NO : 2015/2549
KARAR TARİHİ : 22.04.2015

Tebliğname No : 1 – 2013/171105
MAHKEMESİ : Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO : 31/01/2013, 2012/7 (E) ve 2013/24 (K)
SUÇ : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

1-Sanıklar M.. S.. ve İ.. S.. hakkında “Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma”, sanık B.. Z.. hakkında “6136 sayılı Yasaya aykırılık” suçları yönünden; CMK’nun 231 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraz yoluna tabi olduğundan, merciince incelenmek üzere, inceleme dışı bırakılmıştır.
2-a)Katılan sanıklar H.. S.., M.. S.. ve İ.. S.. müdafiinin yasal süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinde hükümleri “sanıklar müdafii” sıfatıyla temyiz ettiği, 18.03.2013 tarihli dilekçesinde ise “İ.. S.. ve M.. S.. yönünden temyiz hakkından vazgeçtiğini ve hükmü sadece Hacı yönünden temyiz ettiğini” belirttiğinin anlaşılması karşısında, sanık B.. Z.. hakkında “kasten yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan M.. S.. ve İ.. S.. müdafiinin temyiz isteminin,
b)Sanık H.. S..’ın sanık B.. Z..’ın mağdurlar M.. S.. ve İ.. S..’a karşı işlediği kasten yaralama suçlarından doğrudan zarar görmediği nazara alınarak bu suçlardan kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suçlara yönelen temyiz isteminin,
c)Katılan sanık B.. Z.. müdafiinin yasal süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinde hükümleri sadece sanık müdafii sıfatıyla temyiz ettiği halde, daha sonra verdiği gerekçeli temyiz dilekçesinde katılan vekili olarak da temyiz başvurusunda bulunduği anlaşılmakla, yasal süreden sonra katılan vekili sıfatıyla yaptığı temyiz isteminin,
CMUK’nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE, karar verilmiştir.
3)Sanık B.. Z..’ın mağdurlar M.. S.. ve İ.. S..’a yönelik kasten yaralama ve sanık H.. S..’ın mağdur B.. Z..’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık B.. Z..’ın mağdurlar İ.. S.. ve M.. S..’ı “kasten yaralama”, sanık H.. S..’ın mağdur B.. Z..’ı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık B.. Z.. yönünden cezaları azaltıcı nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile her iki sanık hakkında takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık B.. Z.. müdafiinin meşru savunmaya, TCK’nun 27/2. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık H.. S.. müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.