YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/27679
KARAR NO : 2014/36245
KARAR TARİHİ : 22.12.2014

MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi
TARİHİ : 11/02/2013
NUMARASI : 2009/732-2013/41

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 2004 Ocak ayından 13.07.2008 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından kanuni haklarını talep etmesi üzerine haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, hafta tatili, genel tatil ücreti alacağı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 14.07.2008 tarihinde istifa etmek suretiyle iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini, diğer hak ve alacaklarının dayanağının olmadığını, iş yerinde günlük yedibuçuk saat çalışma yapıldığını, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil çalışması yaptığında her ay düzenli olarak ücret bordrolarına yansıtılarak imzası karşılığında kendisine ödendiğini, davacını tazminat ve işçilik hakkı alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir
Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır.
Fazla mesainin ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.
Dosya içeriğinden davacı işçinin, 17.03.2004-13.07.2008 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davalı şahit beyanlarına göre davacının, haftada dört saat, davacı şahidin beyanı dikkate alındığında ise haftada on dört saat fazla mesai yaptığı tespit edilerek fazla çalışma ücretinin davalı işyerinde altı ay süre ile çalıştığını beyan eden davacı şahit beyanı doğrultusunda haftada ondört saat üzerinden hesaplandığı anlaşılmıştır.
Dava konusu fazla mesai alacağının, davacı şahidin, iş yerinde çalıştığı süre dışında, davalı şahit beyanlarına göre haftada yedi saat fazla mesai yapıldığı kabulü ile hesaplanması gerekirken, davalı işyerinde altı ay süre ile çalışan davacı şahit beyanı esas alınarak, davacının tüm çalışma süresince haftada on dört saat fazla mesai yaptığını ispatladığı kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.