YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16060
KARAR NO : 2015/15129
KARAR TARİHİ : 09.09.2015
Tebliğname No : 6 – 2013/193058
MAHKEMESİ : Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 25/04/2013
NUMARASI : 2012/361 (E) ve 2013/242 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk hakkında 12/04/2007 tarihli karar ile konut dokunulmazlığını bozma suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası verilip 5237 sayılı TCK’nın 50/1-c maddesi uyarınca 2 yıl süre ile bir meslek ya da sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı bulunan bir eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırımına çevrildiği ve kararın kesinleşerek infaza verildiği,ancak suça sürüklenen çocuğun başka suçtan hükümlü olması nedeniyle cezanın değiştirilmesinin talep edilmesi üzerine 23/12/2013 tarihli ek karar ile 3 ay 10 gün hapis cezasının aynı yasanın 50/1-a maddesi gereğince günlüğü 20 TL’den sonuç olarak 2000 TL adli para cezasına çevrildiği,bu şekilde verilen kararların infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp, 5275 sayılı CGİK’nın 98. maddesi uyarınca çektirilecek cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilmesi ile ilgili mahkemece verilecek kararlar aynı Kanun’un 101/3. maddesi gereğince itiraza tabi olduğundan, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi ek kararda yasa yolunun temyiz olarak gösterilmesi de hükümlüye itiraza tabi olan kararı temyiz edebilme hak veya yetkisi bahşetmeyeceğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 17/02/2014 tarihli dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazının merciince incelenerek esastan karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın, müştekiler A.. A.. ve H.. A..’ın ikamet ettiği evde, yatak odasında bulunan çanta içindeki cüzdan ile oturma odasında bulunan cüzdan ve cep telefonunun aynı evde ikamet etmeyen kişilere ait olduğunu bildiğine dair kesin deliller bulunmadığından ve şüphenin sanık lehine yorumlanmasının gerekmesi karşısında, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, 5237 sayılı TCK’nun 43.maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin yasal koşulları oluşmadığı halde uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.