Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/3833 E.  ,  2021/5613 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/3833
Karar No : 2021/5613

TEMYİZ EDEN (DAVALI) :… Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına takdir komisyonu kararına istinaden vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2008 yılı gelir vergisi, 2008/10-12 geçici vergi ve 2008/12 dönemi katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; mükerrer olarak tarh edilen dava konusu 2008/12 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuki isabet bulunmadığı, dava konusu 2008 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2008/10-12 dönemi vergi ziyaı cezalı geçici vergi yönünden ise davacı hakkında katma değer vergisi yönünden düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu’nda, ”davacının 2008 yılı matrahının 208.521,41 TL olduğu, sahte fatura toplamının geneldeki payının %14 olduğu, bu oranın makul olduğu, kuruluşundan bu yana tarh dosyasında olumsuzluğun olmadığı, aktif olarak çalıştığı, işçi beyanlarının olduğu, sahte faturadaki bedellerin masraf olarak kabul edilmesi gerektiği” belirtilerek gelir vergisi ve geçici vergi bakımından tarhiyat önerilmediği, bu durumda yeterli incelemeye dayanmadan matrah farkı belirlenerek yapılan cezalı tarhiyatlarda da hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onaması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.