YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2081
KARAR NO : 2015/4296
KARAR TARİHİ : 03.03.2015

Tebliğname No : 2 – 2015/1053
MAHKEMESİ : Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 24/11/2014
NUMARASI : 2014/866 (E) ve 2014/351 (K)
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanıklar hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın F.. T..’ın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağır cezayı içeren Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2012 tarih ve 2011/653 Esas, 2012/1281 Karar sayılı ilamı yerine daha az cezayı içeren Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2013 tarihli ve 2011/116 Esas, 2013/363 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a-Sanıkların yakalandığında suça konu eşyaları çaldıkları yeri gösterdikleri ve eşyaların müştekiye iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin gözetilmemesi,
b-Sanığın F.. T..’ın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağır cezayı içeren Antalya 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2012 tarih ve 2011/653 Esas – 2012/1281 Karar sayılı ilamı yerine daha az cezayı içeren Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03/2013 tarihli ve 2011/116 Esas, 2013/363 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak CMUK’nın 326/son maddesi gözetilerek BOZULMASINA, 03/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.