YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18021
KARAR NO : 2015/31267
KARAR TARİHİ : 23.11.2015
Tebliğname No : 15 – 2012/14324
İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 07/09/2011
NUMARASI : 2010/294 (E) ve 2011/552 (K)
SUÇ : Dolandırıcılık
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Katılan E.. K..’ya yönelik eylem nedeniyle verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Katılanlar H.. A.., Ü.. K.. ve Ö.. Y..’ya yönelik eylemler nedeniyle verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesine göre, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır. 43/2. maddesine göre de; aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır, hükümlerine yer verildiği, somut olayda, sanığın, katılanlar H.. A.., Ü.. K.. ve Ö.. Y..’ya yönelik olarak tek bir eylemle ve aynı anda haksız menfaat temin ettiği dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 43 maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri gereğince mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, her bir katılana yönelik eylemin ayrı suç olarak değerlendirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.